Yellowstar-sollicitant: Bart Chabot

Een opvallende sollicitant loopt het Yellowstar-kantoor binnen: Bart Chabot. Frank Erftemeijer: “Goedemorgen Bart! Dus jij wil onze nieuwste star worden?” Bart: “Ja, graag! Ik heb begrepen dat ik hier mezelf kan zijn, hoewel dat voor velen een tikje anders is dan ze gewend zijn. Je zoekt creatieve breinen, toch?”

“Ik wilde zaken juist anders aanpakken”

Chabot, dichter, schrijver en podiumdier, is niet de meest voor de hand liggende kandidaat voor een functie bij een IT-leverancier, maar juist het feit dat hij als de beste out-of-the-box kan denken, maakt hem des te interessanter. Frank Erftemeijer: “Fijn dat je kon komen Bart!” Chabot straalt en haakt in op de eerste opmerking. “Dus je zoekt stars, Frank? “Ja, we zoeken mensen die zich happy voelen en zich kunnen ontplooien. Dat zal ze laten stralen, wat weer uitstraalt naar onze klanten.” Chabot knikt, hij snapt het en herkent hierin veel van zichzelf. “Je creëert daarmee een plek voor creatieve mensen, die ook nog eens gemotiveerd zijn. Ze willen zich onderscheiden en dingen ontdekken. Dat creatieve herken ik wel in mezelf, ik had zelf vaak het idee niet altijd begrepen te worden, voelde me anders dan anderen. Veel mensen gaan juist op zoek naar zekerheid en geborgenheid, terwijl ik zaken juist anders wilde aanpakken. Het beeld dat jij schetst, Frank, lijkt daarop, je biedt plaats aan mensen die creatief zijn én stressbestendig. Dat bevalt me.”

‘Ik was goed bezig, maar zij zagen dat anders’

Creatief zijn én de wereld ontdekken. Het zijn twee omschrijvingen die niet alleen gelden voor wat Yellowstar nastreeft, maar ze passen ook prima bij Chabot. Hij ervoer op vrijwel alle scholen waar hij op zat, dat anders zijn niet altijd even makkelijk is. Met enthousiasme gooit hij er een voorbeeld uit van hoe leraren vroeger naar hem keken: “Ik was altijd achterin de klas te vinden en zat in hun ogen constant te kloten natuurlijk. Het leek alsof ik met andere dingen dan de les bezig was. Eigenlijk was ik goed bezig, maar zij zagen dat anders. Dus de leraar gooide dan zo’n borstel met zo’n houten rand naar me toe en opeens zag ik die naar me toe vliegen en dook ik weg. Sloeg hij achter me tegen de houten kast waar de aardrijkskunde boeken in lagen. Iedereen lachen natuurlijk.” Maar al met al werd Chabot destijds al niet begrepen, er werd ook geen gebruik gemaakt van zijn kwaliteiten.

‘Door groei creëer je ook succes’

Het begrip voor Chabot als mens en als andersdenkende kwam uit onverwachte hoek. “Voor mij was rock & roll de redding, dat is vanuit de basishouding anders.” Frank haakt hier graag op in, is nieuwsgierig. “Daarmee zeg je eigenlijk dat je zoekt in een omgeving die bestaat uit twee werelden?” Chabot: “Nou ja, ik zag in de rock & roll-wereld heel veel van mezelf terug. En ik besef dat je een eenling bent, als je in elkaar zit zoals ik. Ik heb het nooit moeilijk gevonden, om er alleen voor te staan of om een andere kijk op het leven te hebben.En het wordt steeds makkelijker, dat heeft met het succes te maken dat je behaalt.” En hij ziet hier ook voor Yellowstar en de zoektocht naar personeel voordelen in. “Door groei, of succes, creëer je ook succes, hoewel het je in het begin wat kan tegenhouden. Maar waar mensen vroeger deden of ik gek was, dacht en denk ik nu nog dat zij het zijn die gek zijn” Frank glimlacht om het herkenbare in deze opmerking: “Daarom noem ik mezelf ook graag evangelist van nieuwe ideeën. Het duurt even voordat het kwartje valt bij mensen en bedrijven.” Chabot: “Precies, want de meeste mensen willen zekerheid, houvast, geborgenheid, en een dak boven het hoofd…”

‘Jij laat je niet gek maken hè?!’

Het sollicitatiegesprek neemt een opvallende wending, Chabot zoekt vooral antwoorden op zijn vragen, hij wil zijn nieuwsgierigheid stillen. “Frank, wat is jouw levensmotto en hoe stressbestendig ben je?” Hij antwoord resoluut: “Eén plus één is drie. En een positieve samenwerking leidt wat mij betreft altijd tot een beter resultaat dan de optelsom van de individuen. En wat stressbestendigheid betreft, dat ben ik misschien zelfs iets té!” Chabot lacht: “Je zakt in elk geval niet als gevolg van een hartinfarct in elkaar. Je laat je niet gek maken. En ik ben het helemaal met je eens, een positieve samenwerking brengt het beste resultaat.”

Je kunt krankzinnige ideeën hebben, maar als niemand ze begrijpt..’

Frank vraagt Chabot hoe hij omgaat met het werken in een systeem. “Kijk, wat ik heel snel geleerd heb is, dat je in je eentje het systeem niet kan bevechten. Dat gaat je nooit lukken. Dat merkte ik met school al, want er werd om mij gelachen. Wie had er een drie of een vier als rapportcijfer? Juist, ik. Wie gingen er lachend met cijfers 8 en 9 naar huis? Dat waren andere gasten. En het schoolsysteem is ook een systeem. Als jij de boel daar op zijn kop zet, vindt er aan het eind van de dag of het schooljaar de afrekening plaats. Jij gaat daaraan onderdoor. Niet de school, niet het systeem, maar jij. En iedereen zegt ‘bedankt voor het lachen’, maar zij gaan verder en jij ligt in het putje. Dus al met al kun je concluderen dat als je in je eentje een systeem wil bevechten, je dat nooit gaat winnen. Nee, daar wordt je vermalen.”Frank: “Maar hoe heb je uiteindelijk toch de transitie kunnen maken? Wanneer ben je je daar bewust van geworden?” Chabot: Omdat je op een gegeven moment ziet dat je het systeem zodanig moet gebruiken dat je wel enerzijds je ideeën kunt verwezenlijken, maar dat je anderzijds niet door het systeem wordt vermalen. Dus je moet zorgen dat je iets doet, waardoor mensen denken ‘wat hij zegt snijdt wel hout’. Je kunt natuurlijk krankzinnige ideeën hebben, die helemaal te gek zijn, maar als niemand ze begrijpt… En dat is waar Yellowstar ook voor staat, volgens mij. Jullie doen het goed, maar je moet zorgen dat mensen het herkennen.”Frank: Dat vind ik niet alleen het mooie van jou, maar ook van Hans Ketterings. Jullie kunnen het mooi omkaderen, jullie kunnen het mooi plaatsen.” Chabot: “Precies, je moet het een plek geven.”

‘Gezelligheid combineren met resultaten’

Aan het eind van het sollicitatiegesprek legt Frank hem nog een hersenkraker voor: “Bart, als jij dit bedrijf zou leiden, wat zou je dan willen betekenen voor je mensen?” Het antwoord laat slechts een seconde op zich wachten: “Je kunt het onwijs gezellig met elkaar hebben, maar ik wil toch ook tastbare resultaten zien. Heb je een topjaar gehad, dan moet je dat onder de streep terugzien. De stap maken naar hetbuitenland wordt dan ook kleiner. Jij zit daar al Frank, maar mijn boek moet er nog worden gepubliceerd.”